เห็นเพื่อน ๆ พี่น้องบ่นเรื่องราคายางตกต่ำเลยนึกถึงสมัยก่อนตอนเด็ก ๆ ช่วยพ่อเก็บยาง รีดยางด้วยจักรมือทำแผ่นแขวนไว้บนขื่อรวบรวมขายเป็นคราวๆ ชาวสวนกรีดยาง ทำแผ่นยางขายจึงพออยู่ได้ ให้ลูกชายไป ร.ร.มือด้านก็ต้องทน

สมัยนี้ขายน้ำยาง ขายขี้ยางก็ดีช่วยลดภาระลดขั้นตอนและลดงานลง แต่น่าจะปฏิรูปนำระบบสหกรณ์ชาวสวนยางมาใช้เป็นเครื่องมือกำหนดกลไกการตลาดและส่งเสริมการผลิต โดยให้มีการรวมกลุ่มผลิตยางแผ่นดิบ และรวมกลุ่มซื้อวัสดุของใช้ในการทำสวนยาง เพราะซื้อคราวละมากๆราคาต้นทุนจะถูก และให้รัฐกรือ กยท.หาตลาดที่ส่งตรงถึงโรงงานผู้ผลิตขายยางรวมกันมากๆและส่งเสริมอุตสาหกรรมแปรรูปยางอย่างจริงจังเหมือนกับที่ส่งเสริมอุตสาหกรรมต่างชาติก็จะได้ราคาดีกว่าที่ให้พ่อค้าคนกลางมาตัดตอนทำกำไร หรือทำเอ็มโอยูขายยางระหว่างรัฐจัดเหมือนข้าวไทยก็จะได้ราคาดีขึ้น

อีกอย่างยังสร้างงานในชุมชน กำไรจากการขายก็นำกลับมาให้สมาชิก
***ส่งเสริมระบบสหกรณ์ให้จริงจังและถูกทาง ทำให้จริงให้โปร่งใสใช้ควบคู่กับนโยบายให้รัฐลงทุน เกษตรกรลงแรง แบ่งปันกำไร น่าจะทำให้ราคากระเตื้องได้บ้างครับ
******1 ความคิดเห็นจากคนที่โตมาจบปริญาจากน้ำยางครับ.

ทนายวิเชียร สุขพันธุ์